Odpowiedzialność karna skarbowa za zaległości podatkowe – kiedy przedsiębiorcy grozi kara?

Zaległości podatkowe w firmie nie zawsze oznaczają odpowiedzialność karną skarbową. W praktyce przedsiębiorca może mieć przejściowy problem z płynnością, opóźnioną płatność od kontrahenta, spór z urzędem skarbowym albo błąd księgowy, który wymaga korekty. Sam fakt, że podatek nie został zapłacony w terminie, nie musi jeszcze oznaczać przestępstwa skarbowego.

Ryzyko pojawia się wtedy, gdy zaległości podatkowe są uporczywe, wynikają z nierzetelnych deklaracji, ukrywania przychodów, nieprowadzenia albo nierzetelnego prowadzenia ksiąg, posługiwania się nierzetelnymi fakturami albo niewpłacenia podatku pobranego jako płatnik. W spółkach odpowiedzialność może dotyczyć nie tylko samej spółki, ale także osób, które faktycznie zajmowały się jej sprawami finansowymi.

W takich sprawach najważniejsze są trzy pytania: dlaczego powstała zaległość, kto odpowiadał za rozliczenia podatkowe i czy po wykryciu problemu podjęto działania naprawcze. Inaczej oceniana będzie sytuacja przedsiębiorcy, który celowo ukrywał przychody, a inaczej członka zarządu, który działał w oparciu o księgowość, prowadził realną działalność i po ujawnieniu błędów próbował uporządkować rozliczenia.

Najważniejsze informacje w skrócie

Zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności. Za zaległość uważa się także m.in. niezapłaconą w terminie zaliczkę na podatek lub ratę podatku. 

Samo opóźnienie w zapłacie podatku nie zawsze oznacza przestępstwo skarbowe.

Odpowiedzialność karna skarbowa może pojawić się m.in. przy uporczywym niewpłacaniu podatku, złożeniu nierzetelnej deklaracji, nieujawnieniu podstawy opodatkowania, nierzetelnym prowadzeniu ksiąg, niewpłaceniu pobranego podatku albo posługiwaniu się nierzetelnymi fakturami.

Za przestępstwa i wykroczenia skarbowe może odpowiadać nie tylko osoba formalnie wskazana w dokumentach, ale także osoba, która na podstawie umowy albo faktycznego wykonywania zajmuje się sprawami gospodarczymi, zwłaszcza finansowymi, danego podmiotu. 

W sprawach KKS bardzo duże znaczenie mają korekty deklaracji, czynny żal, zapłata zaległości, dokumenty księgowe, korespondencja z biurem rachunkowym i realne działania naprawcze.

Czym jest zaległość podatkowa?

Zaległość podatkowa powstaje wtedy, gdy podatek nie zostanie zapłacony w terminie płatności. Dotyczy to również niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek, rat podatku oraz należności, których w terminie nie wpłacił płatnik albo inkasent. 

W praktyce zaległości podatkowe mogą dotyczyć m.in.:

• VAT, 
• CIT, 
• PIT, 
• zaliczek na PIT od wynagrodzeń pracowników, 
• podatku od nieruchomości, 
• akcyzy, 
• innych należności publicznoprawnych. 

Sama zaległość podatkowa jest najpierw problemem podatkowym i finansowym. Organ może naliczać odsetki, prowadzić egzekucję, zajmować rachunki, rozliczać nadpłaty albo wszcząć kontrolę. Dopiero w określonych sytuacjach problem podatkowy może przejść na poziom odpowiedzialności karnej skarbowej.

Kiedy zaległość podatkowa może stać się sprawą karną skarbową?

Nie każda zaległość podatkowa oznacza zarzut. Przedsiębiorca może spóźnić się z płatnością z powodu zatoru płatniczego, błędu w przelewie, przejściowej utraty płynności albo sporu co do wysokości podatku.

Ryzyko KKS rośnie zwłaszcza wtedy, gdy:

• zaległości są powtarzalne albo długotrwałe, 
• podatnik składa deklaracje niezgodne ze stanem rzeczywistym, 
• nie ujawnia części przychodów, 
• nie składa deklaracji, 
• prowadzi nierzetelne księgi, 
• posługuje się nierzetelnymi fakturami, 
• nie wpłaca podatku pobranego od innych osób, 
• ignoruje wezwania organu, 
• nie reaguje na wykryte błędy księgowe, 
• nie składa korekt mimo wiedzy o nieprawidłowościach. 

W sprawach karnych skarbowych bardzo ważne jest odróżnienie braku pieniędzy od ukrywania podatku. Firma może mieć przychody i jednocześnie chwilowy problem z płynnością. Może też mieć nierzetelne księgi z powodu błędów księgowości, ale bez zamiaru uszczuplenia podatku. Te okoliczności nie usuwają automatycznie ryzyka, ale mają duże znaczenie dla oceny winy, zamiaru i społecznej szkodliwości czynu.

Uporczywe niewpłacanie podatku – art. 57 KKS

Jednym z najczęstszych przepisów stosowanych przy zaległościach podatkowych jest art. 57 Kodeksu karnego skarbowego. Dotyczy on podatnika, który uporczywie nie wpłaca podatku w terminie. Taki czyn jest wykroczeniem skarbowym i grozi za niego kara grzywny. KKS przewiduje również, że sąd może odstąpić od wymierzenia kary, jeżeli przed wszczęciem postępowania wpłacono w całości należny podatek. 

Kluczowe jest słowo „uporczywie”. Jednorazowe opóźnienie w płatności podatku zwykle nie powinno być traktowane tak samo jak wielomiesięczne ignorowanie obowiązków podatkowych. W praktyce znaczenie mają:

• liczba opóźnień, 
• długość zaległości, 
• wysokość podatku, 
• powody braku zapłaty, 
• działania podjęte po powstaniu zaległości, 
• kontakt z urzędem, 
• ewentualne wnioski o ulgę, raty lub odroczenie, 
• późniejsza zapłata całości lub części zaległości. 

Nierzetelna deklaracja podatkowa – art. 56 KKS

Poważniejsze ryzyko pojawia się, gdy problem nie polega wyłącznie na braku zapłaty, ale na złożeniu nierzetelnej deklaracji. Art. 56 KKS dotyczy sytuacji, w której podatnik składa deklarację lub oświadczenie, podając nieprawdę albo zatajając prawdę, przez co naraża podatek na uszczuplenie. W typie podstawowym grozi za to grzywna do 720 stawek dziennych, kara pozbawienia wolności albo obie te kary łącznie. 

Przykłady ryzykownych sytuacji:

• zaniżenie przychodu, 
• zawyżenie kosztów, 
• nieprawidłowe rozliczenie VAT, 
• nieujęcie części sprzedaży, 
• błędne rozliczenie diet, delegacji albo zaliczek, 
• rozliczenie wydatków bez właściwych dokumentów, 
• niewłaściwe ujęcie transakcji z podmiotami powiązanymi, 
• nieuwzględnienie korekt, 
• złożenie deklaracji na podstawie nierzetelnych ksiąg. 

W takich sprawach trzeba ustalić, czy deklaracja była błędna z powodu pomyłki, wadliwego księgowania, niepełnych dokumentów albo sporu interpretacyjnego, czy też podatnik świadomie podał dane niezgodne z rzeczywistością.

Nieujawnienie podstawy opodatkowania – art. 54 KKS

Jeszcze inna sytuacja dotyczy nieujawnienia przedmiotu lub podstawy opodatkowania albo niezłożenia deklaracji. Art. 54 KKS przewiduje odpowiedzialność podatnika, który uchylając się od opodatkowania, nie ujawnia właściwemu organowi przedmiotu lub podstawy opodatkowania albo nie składa deklaracji, przez co naraża podatek na uszczuplenie. W typie podstawowym grozi grzywna do 720 stawek dziennych, kara pozbawienia wolności albo obie te kary łącznie. 

Ten przepis może mieć znaczenie, gdy organ twierdzi, że przedsiębiorca w ogóle nie wykazał części działalności, sprzedaży, przychodów albo transakcji. Obrona wymaga wtedy odtworzenia dokumentów, wpływów, faktur, umów, ksiąg, deklaracji i rzeczywistego przebiegu rozliczeń.

Nierzetelne księgi – art. 60 i 61 KKS

W sprawach gospodarczych zaległości podatkowe bardzo często łączą się z problemem ksiąg. Jeżeli księgi są niepełne, niespójne albo prowadzone niezgodnie z rzeczywistym przebiegiem operacji, organ może badać odpowiedzialność za ich nieprowadzenie, wadliwe prowadzenie albo nierzetelność.

KKS przewiduje odpowiedzialność za nieprowadzenie księgi wbrew obowiązkowi oraz za nieprzechowywanie jej w wymaganym miejscu. Osobno penalizowane jest nierzetelne prowadzenie księgi, wadliwe prowadzenie księgi oraz przesłanie organowi księgi nierzetelnej, wadliwej albo po terminie. 

W praktyce problem może dotyczyć np.:

• błędnego ujmowania wypłat gotówkowych, 
• nieprawidłowego księgowania diet i zaliczek, 
• brakujących faktur, 
• nierozliczonych zaliczek pracowniczych, 
• niezgodności między wyciągami bankowymi a księgami, 
• rozbieżności między kasą a zapisami księgowymi, 
• nieprawidłowego rozpoznania przychodu albo kosztu, 
• błędnego rozliczenia VAT lub CIT. 

Nie każda nierzetelność ksiąg oznacza, że członek zarządu działał umyślnie. Znaczenie ma to, kto prowadził księgi, jakie dokumenty otrzymywał, kto odpowiadał za obieg dokumentów, czy korzystano z profesjonalnego biura rachunkowego i co zrobiono po ujawnieniu nieprawidłowości.

Nierzetelne faktury – art. 62 KKS

Jeżeli zaległość podatkowa wiąże się z fakturami, organ może analizować także art. 62 KKS. Przepis ten obejmuje m.in. sytuacje, gdy ktoś nie wystawia faktury, wystawia ją wadliwie albo odmawia jej wydania. Poważniejszy typ dotyczy wystawienia faktury lub rachunku w sposób nierzetelny albo posługiwania się takim dokumentem. 

W sprawach przedsiębiorców często trzeba rozróżnić:

• fakturę nierzetelną, 
• fakturę błędną, 
• fakturę wystawioną z opóźnieniem, 
• fakturę dotyczącą rzeczywistej usługi, ale błędnie opisaną, 
• fakturę zakwestionowaną przez organ z powodu kontrahenta, 
• fakturę pustą, czyli dokumentującą czynność, której w rzeczywistości nie było. 

To rozróżnienie ma ogromne znaczenie, bo odpowiedzialność za pustą fakturę jest oceniana zupełnie inaczej niż za błąd formalny albo nieprawidłowy opis rzeczywistej transakcji.

Niewpłacenie podatku pobranego jako płatnik – art. 77 KKS

Szczególnie poważne ryzyko pojawia się przy podatkach, które firma pobiera jako płatnik, np. przy zaliczkach na PIT od wynagrodzeń. Art. 77 KKS dotyczy płatnika albo inkasenta, który pobranego podatku nie wpłaca w terminie na rzecz właściwego organu. W typie podstawowym grozi za to grzywna do 720 stawek dziennych, kara pozbawienia wolności do 3 lat albo obie te kary łącznie. 

To ważne, bo organ może inaczej oceniać sytuację, w której podatnik nie zapłacił własnego podatku, a inaczej sytuację, w której pobrał podatek od innej osoby, ale nie przekazał go fiskusowi.

W obronie znaczenie mają:

• czy podatek rzeczywiście został pobrany, 
• kto odpowiadał za listy płac i przelewy, 
• czy spółka miała środki w terminie płatności, 
• czy doszło do przejściowego zatoru płatniczego, 
• czy podatek został później zapłacony, 
• czy składano wnioski o raty, odroczenie albo inne formy ulgi. 

Kto może odpowiadać w spółce?

W spółce odpowiedzialność karna skarbowa nie zawsze ogranicza się do osoby podpisanej pod deklaracją. KKS przewiduje, że jak sprawca może odpowiadać także ten, kto na podstawie przepisu prawa, decyzji organu, umowy albo faktycznego wykonywania zajmuje się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi, osoby prawnej lub innej jednostki. 

W praktyce w kręgu zainteresowania organów mogą znaleźć się:

• członek zarządu, 
• prezes spółki, 
• dyrektor finansowy, 
• główna księgowa, 
• osoba faktycznie prowadząca finanse, 
• pełnomocnik, 
• osoba odpowiedzialna za obieg dokumentów, 
• osoba faktycznie decydująca o płatnościach, 
• biuro rachunkowe, jeżeli jego działania miały znaczenie dla nieprawidłowości. 

Dla obrony kluczowe jest ustalenie rzeczywistego podziału ról: kto przygotowywał deklaracje, kto dostarczał dokumenty, kto decydował o płatnościach, kto miał wiedzę o brakach, kto kontaktował się z urzędem i kto reagował po ujawnieniu problemu.

Czy korzystanie z biura rachunkowego chroni przed odpowiedzialnością?

Korzystanie z biura rachunkowego nie daje automatycznej ochrony, ale może mieć bardzo duże znaczenie dla obrony.

Jeżeli przedsiębiorca albo członek zarządu korzystał z profesjonalnej obsługi księgowej, przekazywał dokumenty, nie ukrywał przychodów i działał w zaufaniu do specjalistów, to inaczej ocenia się jego świadomość i winę niż w sytuacji, gdy samodzielnie tworzył nierzetelne dokumenty albo polecał ukrywanie sprzedaży.

W takich sprawach warto zabezpieczyć:

• umowę z biurem rachunkowym, 
• zakres usług, 
• korespondencję z księgowością, 
• potwierdzenia przekazywania dokumentów, 
• informacje o brakach dokumentów, 
• pytania zadawane księgowej, 
• odpowiedzi księgowości, 
• korekty deklaracji, 
• notatki wyjaśniające nieprawidłowości. 

Najgorszą strategią jest ogólne twierdzenie: „to księgowa wszystko robiła”. Lepsza i mocniejsza linia brzmi: spółka korzystała z profesjonalnej księgowości, zarząd działał na podstawie otrzymywanych danych, a po wykryciu nieprawidłowości podjęto działania zmierzające do ich wyjaśnienia i skorygowania.

Czynny żal i korekta deklaracji

W sprawach KKS bardzo ważne znaczenie może mieć czynny żal. Zgodnie z art. 16 KKS sprawca nie podlega karze, jeżeli po popełnieniu czynu zawiadomi organ ścigania, ujawniając istotne okoliczności czynu, w szczególności osoby współdziałające, pod warunkami wskazanymi w przepisie. Zawiadomienie może być złożone pisemnie, ustnie do protokołu albo przez e-Urząd Skarbowy. 

Czynny żal nie zawsze będzie skuteczny. Zawiadomienie jest bezskuteczne m.in. wtedy, gdy organ ścigania miał już wyraźnie udokumentowaną wiadomość o czynie albo gdy zostało złożone po rozpoczęciu czynności służbowej zmierzającej do ujawnienia czynu, np. kontroli lub czynności sprawdzających. 

Osobne znaczenie ma art. 16a KKS, który dotyczy prawnie skutecznej korekty deklaracji lub księgi. Jeżeli doszło do uszczuplenia należności publicznoprawnej, przepis ten stosuje się pod warunkiem jej uiszczenia niezwłocznie, nie później niż w terminie wyznaczonym przez finansowy organ postępowania przygotowawczego. 

W praktyce przed złożeniem czynnego żalu albo korekty warto przeanalizować, czy:

• organ nie rozpoczął już czynności, 
• wiadomo dokładnie, jakie deklaracje wymagają korekty, 
• da się ustalić kwotę zaległości, 
• zaległość można zapłacić albo złożyć wniosek o raty, 
• dokumenty księgowe potwierdzają rzeczywisty przebieg operacji, 
• czynny żal nie zostanie sformułowany zbyt szeroko albo zbyt nieprecyzyjnie. 

Jak wygląda obrona w sprawie karnej skarbowej?

Obrona w sprawach zaległości podatkowych powinna zaczynać się od dokumentów, a nie od ogólnych wyjaśnień. Najpierw trzeba ustalić, co dokładnie zarzuca organ: brak zapłaty, nierzetelną deklarację, nieujawnienie przychodu, nierzetelne księgi, faktury czy niewpłacenie pobranego podatku.

Najczęstsze linie obrony obejmują:

1. Brak uporczywości

Przy art. 57 KKS można wykazywać, że opóźnienie miało charakter przejściowy, wynikało z zatoru płatniczego, zdarzeń nadzwyczajnych albo chwilowej utraty płynności, a podatnik podejmował działania w celu zapłaty.

2. Brak zamiaru uszczuplenia podatku

Przy poważniejszych zarzutach trzeba pokazać, że przedsiębiorca nie działał w celu ukrycia podatku, lecz opierał się na dokumentach, księgowości, interpretacji albo danych dostępnych w danym momencie.

3. Błąd księgowy albo nieprawidłowa kwalifikacja operacji

Jeżeli problem wynikał z błędnego ujęcia operacji w księgach, trzeba odtworzyć rzeczywisty przebieg zdarzeń i pokazać, jak dana operacja powinna zostać zaksięgowana.

4. Realna działalność gospodarcza

W sprawach przedsiębiorców istotne jest pokazanie, że firma rzeczywiście działała: miała kontrakty, faktury, pracowników, koszty, rachunki, przelewy i rzeczywiste zdarzenia gospodarcze.

5. Działania naprawcze

KKS wprost wskazuje, że przy wymierzaniu kary uwzględnia się m.in. motywację, sposób zachowania sprawcy oraz starania o zapobieżenie uszczupleniu należności publicznoprawnej albo o jej późniejsze wyrównanie. 

Dlatego bardzo ważne są dowody, że przedsiębiorca nie ignorował problemu: składał korekty, kontaktował się z księgowością, porządkował dokumenty, wpłacał zaległości, składał wnioski o raty albo współpracował z organem.

Jakie dokumenty trzeba zabezpieczyć?

W sprawie karnej skarbowej warto przygotować:

• deklaracje VAT, CIT, PIT, 
• korekty deklaracji, 
• JPK, 
• księgi rachunkowe, 
• zestawienia obrotów i sald, 
• wyciągi bankowe, 
• faktury sprzedażowe i kosztowe, 
• umowy z kontrahentami, 
• dokumenty potwierdzające wykonanie usług, 
• korespondencję z biurem rachunkowym, 
• umowę z biurem rachunkowym, 
• potwierdzenia przekazywania dokumentów, 
• zestawienie zaległości podatkowych, 
• decyzje i pisma z urzędu skarbowego, 
• potwierdzenia wpłat, 
• wnioski o rozłożenie zaległości na raty lub odroczenie terminu, 
• dokumenty pokazujące przyczyny problemów z płynnością, 
• notatkę wyjaśniającą, kiedy wykryto nieprawidłowości i jakie działania podjęto. 

W wielu sprawach warto przygotować prostą chronologię: kiedy powstała zaległość, dlaczego powstała, kto odpowiadał za rozliczenia, kiedy wykryto błąd, kiedy złożono korektę i jakie kwoty zostały zapłacone.

Przykład praktyczny

Spółka transportowa osiąga wysokie miesięczne przychody, ale ma również wysokie koszty stałe: leasingi, paliwo, wynagrodzenia, podatki, ZUS i serwis pojazdów. Przez pewien czas spółka reguluje część zobowiązań, ale z powodu awarii floty, opóźnień kontrahentów i zatorów płatniczych powstają zaległości wobec urzędu skarbowego.

Po czasie okazuje się, że część rozliczeń gotówkowych, diet i zaliczek dla kierowców była błędnie ujmowana w księgach przez wcześniejszą obsługę księgową. Zarząd korzystał z biura rachunkowego i działał w zaufaniu do danych księgowych, ale po ujawnieniu nieprawidłowości zleca odtworzenie dokumentów, przygotowanie korekt i uporządkowanie rozliczeń.

W takiej sprawie kluczowe jest pokazanie, że zaległości podatkowe nie wynikały z celowego ukrywania przychodów albo fikcyjnych kosztów, lecz z połączenia problemów płynnościowych, błędów księgowych i rzeczywistej działalności operacyjnej. Obrona powinna opierać się na dokumentach: fakturach, trasach, rozliczeniach kierowców, wyciągach bankowych, korespondencji z księgowością i korektach.

Czego nie robić przy zaległościach podatkowych?

Przedsiębiorca nie powinien:

• ignorować pism z urzędu, 
• składać chaotycznych wyjaśnień bez dokumentów, 
• obwiniać księgowości bez pokazania korespondencji i zakresu usług, 
• tworzyć dokumentów po fakcie bez rzetelnej podstawy, 
• ukrywać braków w dokumentacji, 
• składać czynnego żalu bez sprawdzenia, czy będzie skuteczny, 
• podpisywać deklaracji albo korekt bez zrozumienia ich skutków, 
• bagatelizować zaległości podatkowych jako wyłącznie „problem płynnościowy”. 

Najbezpieczniej najpierw odtworzyć dokumenty, ustalić kwoty i dopiero potem przygotować wyjaśnienia, korekty albo czynny żal.

Jak kancelaria może pomóc?

Kancelaria może pomóc w szczególności przez:

• analizę ryzyka odpowiedzialności z KKS, 
• ocenę, czy sprawa dotyczy wykroczenia czy przestępstwa skarbowego, 
• przygotowanie strategii przed kontrolą albo przesłuchaniem, 
• analizę deklaracji, korekt, ksiąg i faktur, 
• przygotowanie czynnego żalu albo ocena, czy jest jeszcze możliwy, 
• reprezentację w postępowaniu karnym skarbowym, 
• kontakt z organem podatkowym lub celno-skarbowym, 
• współpracę z księgową albo doradcą podatkowym, 
• przygotowanie argumentów dotyczących braku winy, braku zamiaru albo błędu księgowego, 
• ocenę ryzyka odpowiedzialności członka zarządu lub osoby faktycznie zajmującej się finansami. 

W sprawach KKS liczy się szybka i uporządkowana reakcja. Im wcześniej zostaną zabezpieczone dokumenty i ustalony rzeczywisty przebieg rozliczeń, tym większa szansa na ograniczenie ryzyka.

FAQ – najczęstsze pytania

Czy każda zaległość podatkowa oznacza odpowiedzialność karną skarbową?

Nie. Sama zaległość podatkowa nie zawsze oznacza przestępstwo albo wykroczenie skarbowe. Znaczenie mają przyczyny zaległości, uporczywość, zachowanie podatnika, deklaracje, księgi i działania po wykryciu problemu.

Czy brak pieniędzy na podatek chroni przed odpowiedzialnością?

Nie zawsze. Brak płynności może być ważnym argumentem, ale nie zwalnia automatycznie z odpowiedzialności. Trzeba pokazać, dlaczego problem powstał i jakie działania podjęto, aby zapłacić zaległość.

Co grozi za uporczywe niepłacenie podatku?

Art. 57 KKS przewiduje za uporczywe niewpłacanie podatku w terminie karę grzywny za wykroczenie skarbowe. Sąd może odstąpić od wymierzenia kary, jeżeli przed wszczęciem postępowania wpłacono cały należny podatek. 

Czy prezes spółki odpowiada za zaległości podatkowe?

Może odpowiadać, jeżeli zajmował się sprawami gospodarczymi lub finansowymi spółki albo miał obowiązek nadzoru nad tym obszarem. W praktyce trzeba ustalić zakres obowiązków, podział ról, dostęp do dokumentów i działania po wykryciu zaległości.

Czy biuro rachunkowe może odpowiadać za błędy?

Może mieć znaczenie w sprawie, szczególnie jeżeli to ono prowadziło księgi, przygotowywało deklaracje i popełniło błąd. Nie oznacza to jednak automatycznego zwolnienia zarządu z odpowiedzialności. Trzeba ustalić, jakie dokumenty przekazano księgowości i kto miał wiedzę o nieprawidłowościach.

Czy czynny żal zawsze działa?

Nie. Czynny żal może być bezskuteczny, jeżeli organ miał już wyraźnie udokumentowaną wiadomość o czynie albo rozpoczął czynności zmierzające do jego ujawnienia. Dlatego przed jego złożeniem warto sprawdzić etap sprawy i zakres problemu. 

Podsumowanie

Zaległości podatkowe w firmie mogą prowadzić do odpowiedzialności karnej skarbowej, ale nie dzieje się to automatycznie. Inaczej ocenia się jednorazowe opóźnienie spowodowane problemem płynnościowym, a inaczej celowe ukrywanie przychodów, składanie nierzetelnych deklaracji, nieprowadzenie ksiąg albo niewpłacenie podatku pobranego jako płatnik.

W sprawach KKS kluczowe znaczenie mają dokumenty, chronologia zdarzeń i działania naprawcze. Przedsiębiorca powinien możliwie szybko ustalić, z czego wynika zaległość, czy deklaracje wymagają korekty, kto odpowiadał za rozliczenia i czy możliwe jest skorzystanie z czynnego żalu albo innego rozwiązania ograniczającego odpowiedzialność.

Jeżeli prowadzisz firmę, masz zaległości podatkowe, otrzymałeś wezwanie z urzędu skarbowego albo obawiasz się odpowiedzialności karnej skarbowej, skontaktuj się z kancelarią. Przeanalizujemy dokumenty, ocenimy ryzyko i pomożemy przygotować dalsze działania.